Biz gidemiyoruz eller gitsin napalım..

Neyse...

10 Mart 2012 Cumartesi, saat 17:00 'de, Konya'da, Selçuklu Belediyesi Sosyal Tesis binasında söyleşi var.

// Tarık Tufan.

Biliyorum gideceksin.
Bir eylül ayında ve günün herhangi bir vakti gideceksin. Ne eski bir şarkı engelleyebilecek gitmeni ne de yalnızca gözlerimde sakladığım aşkım. Usul usul ve ağır başlı adımlarla gideceksin. Her adımda gitmenin acısı yankılanacak sokakta. Bir törendeymişcesine göze batan bir yürüyüşle gideceksin ve ben çocuklar gibi bakacağım ardından. Sen geriye dönüp bakmayacaksın.


Gideceksin..
Yalnızca gözlerimde sakladığım aşkımı sukuta kurban vereceğim.
'Keşke' diyeceğim sonra ve sonraları da ve her zaman 'keşke' diyeceğim.
Söylenmemiş sözlerin ateşi yakacak tüm bedenimi.
Engizasyonlarda kurban edileceğim her gün.
Geç kalmış infazın korkusu kemirecek beynimi.
Duvarlara bakıp hayıflanacağım.

Güne başlamak; işsiz bir adamın her sabah evden çıkarken, arkasından karısının okuduğu ayet-el kursi umudu.

Sizin hiç sokaklarınız kayboldu mu? 
Sizin hiç yolunuzu bulamadığınız, çocukluğunuzu, oyunları kaybettiğiniz oldu mu? İş yerinden kaçmak için değişik şeyler uydurduğunuz oldu mu?
...

Sizin hiç yaşamınızı kaybettiğiniz oldu mu?
Bir kentin ortasında..
 

Ben seni arıyorum diyorum ya...
Bilmem.
Belki de... belki de.. bir gün hiç beklenmedik bir yerde karşıma çıkmandan, "işte geldim" demenden korkuyorum.
Ben senin uzaklığını seviyorum.
Ben senin uzaklığını seviyorum.
...Ben senin upuzaklığını seviyorum...
Tarık Tufan/ Hayal Meyal

Sen beni tutarsan hiç düşmem biliyor musun? Sıkı sıkıya sarsan ellerini 
göğsüme dolayıp, hiç düşmem ben.    Bizim sokağa da renkli ve gürültülü 
arabalar geliyor bu günlerde. Yüksek sesle ve asla tutmayacakları sözler
 veriyorlar yarınlar için. Gürültülü şarkılar
 eşlik ediyor cömertçe savurdukları hayal cümlelerine. Çok küçük bir 
bedelle umut satıyorlar bizim sokaklarda.    Biliyorum epeydir 
gelmediğimden şikayet ediyorsun. Sıradaki şarkıyı seç ödeşelim. 
Sıradakini ve sonrakini ve daha sonrakini. Söylediğim ve dinlediğim tüm 
şarkıları sana vereyim ödeşelim olmaz mı?    Hem gelmek istedim, 
istersen arkadaşlara sor.    O duvar var ya, ondan geçemedim sana gelmek
 için. 

Seni seviyorum!

Okulun koridorlarında yürürken başını yerden kaldırmamanı seviyorum.
 Ürkek adımlarla dolaşmanı, her an başına bir kötülük gelecekmişçesine 
tedirginlikle yürüyüşlerini, öğrenci eylemleri başladığında gözlerinde 
biriken korkuyu, iki kızın dışında arkadaş edinmemeni seviyorum.

Ablalarına
 olan saflık derecesindeki bağlılığını seviyorum. Kendi ayaklarının 
üzerinde kaldığında düşme korkunu, erkeğinin sana sahip çıkması 
gerekliliğine ilişkin düşüncelerini, derslerin bittiğinde kantine 
takılmayışını, annenle babana hayatın boyunca yalan söylemeye cesaret 
edemeyişini, ya da aklına bile gelmemesini seviyorum.

Seni seviyorum!

Çantanda
 gezdirdiğin islami kitapların üzerini gazete kağıtlarıyla kaplamanı, 
makyaj değmemiş yüzünün çocuksuluğunu, notlarını koyduğun dosyayı 
göğsüne bastırıp taşımanı, hızlı hızlı konuşmanı, politikadan 
anlamayışını, malayani sayıp müzik dinlemeyişini seviyorum.

Yemekhanede,
 erkeklerle yan yana yememek için uzun uzun oturacak müsait masa aramanı
 seviyorum. Bir nakışın başında saatlerce oturabilecek olmanı, 
misafirliğe gitmeden saatlerce önce tatlı bir heyecana kapılabilecek 
olmanı, babanın iş dönüşünde yemeğini getirebilecek olmanı seviyorum.

Çocuğunla saatlerce bıkmadan oturup konuşabilecek olmanı seviyorum.

Politik
 ve edebi toplantılardan hiçbirinden haberdar olmayışını, evinin ve 
okulunun ve birkaç yakın tanıdığının oturduğu semtler dışında etrafı 
bilmemeni, arkadaşınla bazen alışverişe çıktığında yanından ayrılmamaya 
özen göstermeni, ani bir gürültüde kuş gibi irkilmeni seviyorum ben.

Memleketteki
 ana anneni telefonla aradığında yüzünde beliren sahici gülümsemeyi, 
sevinci, heyecanı seviyorum ve akrabalarına olan düşkünlüğünü...

Defterini
 özenle tutmanı ve dikkatli yazmanı, kırtasiye eşyalarını renkli ve 
süslü almanı seviyorum. Kalemini, defterini, kitaplarını getirmeyi asla 
unutmamanı, derslerine devamsızlık etmemeni, her söyleneni önemsemeni 
seviyorum.

Erkek arkadaşlarında söz etmeye başlayan 
arkadaşlarının yanından, utanıp konuyu değiştirmeni, tavsiyelerde 
bulunmanı ve sonra içten içe ilgi duymanı seviyorum. Sonra da hemen 
yüzünün kızarmasını, evet yüzünün çok çabuk kızarmasını seviyorum.

Sık
 sık başörtü düzeltmeni, kimseye sözünü etmediğin hayallerini, her gece 
yatmadan tekrar tekrar aklından geçirmeni seviyorum. Senden umulmadık 
ölçüde hayallerini genişletebilmeni, annene ne düşündüğünü hissettirecek
 acemi sorular sormanı, yaşlı kadınları usanmadan dinleyebilmeni 
seviyorum.

Açıkçası seni sadece okulda gördüm ve hakkında hiçbir 
şey bilmiyorum. Tüm bunların olabileceği hissini uyandırdığın için seni 
seviyorum. Böyle birini sevmeye ihtiyacım olduğu için seni seviyorum. 
Baş başa kaldığımda Mona Rosa’yı bir kıza okuma ihtiyacım için sevdim 
seni...

Karşılaştığım ve konuşabildiğim anda okuyabileceğim daha çok şiir var

aklımda ve artık konuşmalıyız. Çünkü şiirler ağırlık yapıyor zihnimde...

- Konuşmayı kabul ettiğin için sağol.

- Ne diyeceksin?

Biz her şeye, esirgeyen ve bağışlayan, çokça esirgeyen ve çokça bağışlayan, hep esirgeyen ve hep bağışlayan rabbin adıylabaşlayan adamlarız anna.
büyücülerin, haramilerin, borsacıların, reklamcıların, korsanların, işgalcilerin, bankacıların elinden kurtulmamız da bundan.
sanayi devriminde bile, karanlık, rutubetli, çok bağırışlı, çok nefessiz, çok sabahsız, çok aşksız, çok çiçeksiz, çok neşesiz, çok kitapsız bir fabrikada hayatta kaldık sırf bu yüzden.
piyasaların hınçla dolu iniş çıkışlarına kalbimiz dayanıyor bir şekilde. kalbimiz derken, ilk gençliğimiz, sakalımız, bir kasetin iki yüzüne de ardarda kaydedip dinlediğimiz şarkımız diyorum aslında.
işte böyle yaşıyoruz ve yaşamak da sana dair uzayıp giden bir özleme dönüşüyor.
insaf et anna!

gidelim buradan.
senin masumiyetini, bilgelik zamanlarından kalma sırları, dünyanın bütün sabahlarını yanımıza alıp da gidelim.
hesap etmeden, haritaya bakmadan gidelim.
ölelim diyecektim az kalsın. ölmeyelim. hiç ölmeyelim anna.
sarılalım diyecektim az kalsın. içimden böyle şeyler de geçiyor işte. sarılalım, dudakların…
tamam sustum.

gitmek istemezsen bir şiir miktarı kadar otursak diyorum. şiir kalsın istersen, sadece otursak. oturmasan da olur benimle,sadece ellerimi tut. ellerimi tutma dilersen sadece yüzüme bak.
yüzüme bak ama anna, yüzüme bak. gözlerime bak, gözlerimin içine bak.
gözlerim biraz karanlık. içinde cenkler, ayinler, kesik damarlar, kapıları yumruklayışlar, cipralexler, turgutlar, edipler,sezailer, siyahlar, beyazlar, uykusuzluklar, bitmeyen başağrıları, bildirilerin öfkesi, duvarlara uzun dalmışlıklar var.gözlerim biraz yorgun. içinde bekleyişler, bekleyişler, bekleyişler, bekleyişler, bekleyişler, bekleyişler…
bekleyişler anna. köylü çocukların parasız yatılı sonuçları mesela. nişanlısı askerde kızlar, kızı ölüm orucundaki baba,babası tersanede oğul, oğlu şizofren anne.

hepsini sayamam gerçi, utançlarım da var. ama geçecek hepsi, geçecek. şifalı gözlerin her şeyi iyi edecek.
gözlerimin içine bakmaktan korkma anna.
sen adımını attığın andan itibaren hira dinginliğine dönüşecek ortalık.

tarik tufan

Bu da geçer..

	
Bu da geçecek..

	
Bu da geçmeli..

	
Bu da geçsin Ya Hû!..

	
Bu da geçsin..

	
...... lütfen.

	
	Tarık Tufan

Korkularımla yüzüstü öylece kalakalmalıyım basık bir kenar mahalle kahvesinde. Aşkınla demlenmiş sıcak bir çay içmeliyim. Küfürler saçıp etrafa belalara bulaştırmalıyım ağrılı başımı. Yokluğuna alışmamalıyım! Alışmamalıyım..!