Gece garip garip şeyler gördüm karanlığın içinde. Nasıl desem bilmiyorum ki. Sen biraz... Biraz öfke, kibir biraz. Sonra yalanlar. Diz boyu yalanlar, alabildiğine yalanlar. Öyle başlıyordu ya hikayemiz. Yalanlar yalanlar üstüne... Hatırladın mı ? Ben! dedim. Ne işim var karanlığın ortasında? Sonra açtım lambayı, yalanlarından bıktığım gündü hatırladın mı ? Öyle başlamıştı benim hikayem. Dikkat et bizim demiyorum. Çünkü o noktadan gerisi bana aitti. Seni karanlığa hapsettim duyuyor musun..

// Talat Altun

3 Haziran 2011

Tarihini attığın, kitabım. Elimi sürmeye korkuyorum şimdi ben.. Sayfalarını çevirince içim sızlayacak diye.. Elime alamıyorum. Kaldı öyle bir köşede sessiz sedasız. Benimle konuşacak diye korkuyorum. Her sayfasına bir iz düşmüştür şimdi onun. Çevirdikçe aklıma düşeceksin, içim yanacak biliyorum. Sen diye okumak o kitabı... Belki de içimi en çok acıtacak şey.

Safları daha bir sıkı şimdi ordularımın. Ayağımın altına aldığım vakit buruşmuş beyinlerinizi kan fışkıracak işe yaramaz vücutlarınızdan. İşte o an ben de katil ünvanım ile işe alınırım belki.. Topluma kazandirilma faaliyetleri çerçevesi dahilinde. Toplumla aram mi var ki ? Toplum bana gelsin..

// Talat Altun

Çok ters adamım ben, durduk yere bağırabilirim. Tahmin edemeyeceğin kadar sabrlı olabilir, veya istediğim hemen olsun diye israrci davranabilirim. Aksiyimdir çekilmeyebilirim. Veya istediğin herşey bende olabilir. Sinirliyim, avaz avaz bağırabilirim. Çoğu şeyı gormezden gelip seste çıkarmayabilirim. Sert bakışlarıma aldanıp uzak durabilirsin, yada içimi gorup muptela.. Çok begenmem kendimi misal, hobilerim arasinda kendime yukardan bakip aşağılamak 1 numara. Sıkıcı gelebilirim, sohbetim boğabilir. Karadenizin sert suyu damarima işlemiş napabilirim. İçimde ki çocuk herkese aglamaz. Bakmıssin kucağına uzanivermiş yahut arkasina bakmadan uzaklaşabilir. Oyle 5 metre omzum, ucgen bir vucudum yok. Zaten gorunuste herkes insan. Sacmalarım cok bu sana manali gelebilir takılmasan iyi edersin. Takmak, takılmak uzak deyimler kimyama. Takılmak adı altında her iş bostur, hele ki insanlarla. Heycan yoktur pek fakat tutarsam birakmam. Demem o ki ; anormalim arkadaş! Ne işim var benim bu karanlıkta. Not : Tek goz evimden gece yarısı saçmalıklarım. :)

// Talat Altun

Gelme, istemem artik bana bakmayan gözlerini.

Alamadığım kokun da sen de kalsın.

Tutmadığım elinide uzatma bana.

Sadece uzak dur, tuzak olma gun gormemiş yaralarima.

Guneş ısıtmasın beni, gece üşütmesin bedenimi. Ne kadar dunyevi nimet varsa al da git. Ruhun kalsin yalnız bana, ruhumu okşasın damla damla.. Değmesin gozlerin çek, aklimda kalmasin bir zerre. Dayanamam, yine sana koşarım.

// Talat Altun

Gozumun onune gelmeyen bir suru anım, sonsuzluğa hapsedilmiş yaşanmamışlıklarım var. Bir de yaşama şansım varken yaşamadıklarım, cok şeye lanet etmişliğim ve alingan bir hal almış duygularım. Sahte, palavracı ve dolandırıcı olmayı başaramamış sade, masum bir beden. İçine duştugum kara deliklerden kurtulma şansını son anda yakalamışlıklarım. Duz yolda koşmayı becerememişlikler hep pismanlik cok pişmanlık. Keşkeler dolanmışsa bir dile artik yapacak pek fazla bir şey kalmamış demektir. Bir çay bardağından aldığım tat ağzımda coktan birikmiş bir hayat, bayat.

// Talat Altun

Acısı dinmişti yüreğimin. Yeniden kan pompalama gorevine tayin edildikten sonra ufak tefek hasar tespitlerine koyulmuştum. Kaportayi cilalamak, aslinda içimden geçen tam olarak bu mu bilmiyorum. Çünkü iki yuzlülüğün daniskasi gibi geliyor bana. Yenileme süreci uzun sürecek galiba biraz. Paslanmış, yamulmuş, boyasi atmış bir hurdaya ufak tefek rutuşlarla kelepir diye birine kakalamak sanırım ticaret oluyor. Bu iş ticarete benzemiyordu, zaten kakalamak eylemi de bana hiç mi hiç uymuyordu. Beklemeliydim, bu şekilde bir kabul edici bulmak imkansız değildi. Damarlarimda ki acı oranı gun geçtikçe azalacaktı nasıl olsa ve kendiliğinden toparlanacaktı. Sıkılıyorum, sıkılıyorum, sıkılıyorum...

// Talat Altun

Uzaklaşıyordum tüm insanliktan. Belim bükülmüştü, israrla o patikadan ustaca ve emin adimlarla ilerliyordum. Ardima bile bakmak istemiyordum çünkü nefretimi tartsak bilmem kaç yüz bin kilo gelecek ağırlıktaydı. Ağırlık evet, sırtıma nefretimi de yük edinmiş kaçıyordum. Birileriyle konuşmak, tartışmak, anlaşmak gibi bir derdim hiç olmayacaktı. Nefretim bana yetecek sayfalarini her çevirişimde tekrar animsayacak ve asla geri donmeyecektim. İnsanliktan çıkmak dedikleri bu olsa gerek. İnatçıydım, kinci, aksi, lanet bir kimliğe bürünüyordum. Kimselere güvenmiyor ara sira da kendimle sohbet ediyordum. Yakinda konuşmayı da unutabilirim diye korkup dağa taşa haykırıyordum. Elveda insanlığın bilmem kaç yüzü, elveda sahte gözler, elveda eli elime değmemiş kız. Ve elveda beş para etmez duzen elveda..

// Talat Altun

Aklım hep uzaklardaydı benim. Gittiğim hiçbir yere isinamadım ben. "Bu sefer farklı olacak" labirentinden çıkamadım hiç. Saçmaladık çok, çok umut hiç icraat, elde var olanla yetinip daha fazlasini istemeyişlerimizmiydi kaybetmemizin sebebi. Bilmiyorum ! Dedim ya hep uzaklarda bu akıl.. Çaresiz, midem bulaniyor lan. Gorduklerimden duyduklarimdan yaptiklarimdan yapamadiklarımdan, herşeyden.. Sakin biraz daha sakin.. Nefes al ver bu da yalan bir işe yaradığı yok! Yalanlarla kuşatılmış kalelerim, içeri sızmış bir militan ve ben hala uzaklarin derdindeyim. Saldırıyorlar, yıkılmıyorum ama ayakta durmak her geçen gun daha zor. Bir omur savaşları bir omur suruyordu ve kalenin içinde bir militan muhakkak bulunuyordu. Yara bere içinde koşuyor kimsenin duymayacağı bir şekilde var gucumle bağırıyorum. Gelin lan !

// Talat Altun

Ölelim diyorum, şehrin dibinde yaslanmış dağlara karşı..
Gidelim diyorum, ince bir patikadan uzaklara..
Uzaklara bakıyorum, gök ne eski gök toprak ne eski toprak.
Gittiğimiz hiçbir yer de artık o eski hazzı bulamıyorum...
Mavisini yitirmiş düşlerden karanlığa açılan koca bir kara delik şimdi yaşantılar.
Peşine düştüğün hayal bizim değil çocuk!
Talat Altun

Bak, gözüm görüyor kulagim da sağır degil.
Ama sen yine de gözüme bat ve biraz yuksek sesle konuş..
Ne dersin ?

//Talat Altun

Camdan yıldızlar güzel gözüküyor, açılsam diyorum göklere.

Kimseye kabul ettiremediğim acı dolu şu kalbi bıraksam bir yıldızın kucağına.Öyle korkuyorum ki kayıp gider diye...Kime dokunduysam kayıp gitti..Caminin avlusu diyorum bırakmak geçiyor oracığa körpe çocuk misali, hayallerim gibi sönüyor avludaki titrek lamba.Camii avlularına da güven yok.Kime güveneceğiz biz ?

\\ T. Altun..

Tarihin bir önemi yoktu.
Saatinde.
Aslında artık hiçbir şeyin önemi yoktu.
Zaman nasıl olsa akıyordu,
hani durdurmaya çalışsan olmaz.
Bunu adım gibi nasıl biliyorsam, artık bu işinde öyle farkındayım.
Gece yıldızları saymak yerine acaba hangisi kayacak karamsarlığında yıldızların düşmesini bekliyorum.
Hatta kafama düşsün beynimi ikiye bölsün bir de çizgi filmlerdeki gibi etrafında dönsün istiyorum.
Benim şu sıralar saçmalamamın hiçbir önemi yoktu.
Bunun da olmadığı gibi.

// Talat Altun