‎" Toplantıya gideceğim. Baktım geç kalma ihtimalim var, bindim bir taksiye, muhabbetçi bir arkadaş. O anlatıyor ben dinliyorum. Tam işyerinin önüne geldik. Ankara'da Bakanlıklar. Taksi parası 9.75 TL tuttu, ben 10 TL uzattım. Hani hepimizin yaşadığı sahne vardır ya, taksici üstünü arıyormuş gibi yapar, siz de para üstünü alabılmek için bir ayak dışarda, inmemek için debelenirsiniz. Tam o sahne olacak. Şoför, para üstü varmı diye aranmaya başladı.

"Üstü kalsın kardeşim"dedim.

Döndü bana doğru

"Vaktin varmı ağabey ?" dedi.

"Evet" dedim (tek ayağım hala dışarda)

Dörtlülere bastı, trafik dört şerit akıyor ,indi araçtan. Önde bir büfe var. Gitti oraya, bir şeyler konuşup geldi. Bana 25 Krş uzattı. Belli ki para bozdurmuş.

"Birader" dedim,"9.75 değil,10.50 yazssa istermiydin 50 krş.benden?"

-Ne alacağım ağabey 50 krş.u

-Peki niye gittin 25 krş.için o kadar uğraştın. Üstü kalsın demiştim.

Döndü bana, attı kolunu arkaya :

-Vaktin varmı ağabey

-Var

-Çek kapıyı o zaman

Evet, yanlış duymadınız. Tesadüfen keşfettiğim bir şey. Belki daha önceleri de vardı ama, ben şimdi gördüm ve bunu ziyaretçilerime tatmaları için aktarmak istedim..

Evet alttaki linkten, sesli arama yapabileceğiniz google sayfasına ulaşabilrsiniz. Arama yaptığınız kutucuğun en sağında mikrofon işaretine tıklayın..

Ufak bir dipnot; Türkçeyi tanımıyor maalesef. Ve Chrome tarayıcıya ihtiyacınız var. İngilizce bir şeyler mırıldanın mikrofona. :)

https://www.google.com/webhp?hl=en&tab=ww  

bu sabah saat yedi buçukta uyandım.
kahvaltımı ettim.
işe gittim.
çalıştım.
öğle tatilinde öğle yemeğimi yedim.
çalıştım.
saat on yedide günlük çalışma süremi tamamladım.
eve geldim.
kitap okudum.
şiir kurdum.
geldi uykum.
biraz sonra uyuyacağım.
-m’ler yarım kafiye.

// Ah Muhsin Ünlü

Mecnun'un annesi: "Şöyle elimizi öptürebileceğimiz, Mecnun'a uygun bir kız çarptı mı gözüne?"
İsmail abi: "Ah be yenge geç kaldın, erken gelseydin vardı bir tane. Varya şu beyazlı, elinde çiçek olan."
Mecnun'un annesi: "Şu beyazlı mı?"
İsmail abi: "Hee, o."
Mecnun'un annesi: "Gelin yavrum o."
İsmail abi: "Tamam iştee, hazır gelin."

// Leyla ile Mecnun

12 Mart İstiklal Marşımızın Kabulünün yıl dönümü kutlu olsun...

Allah bu millete bir daha İstiklal Marşı yazdırmasın...
Mehmet Akif Ersoy

Artık Leyla ile Mecnun izlemeyi ve çay içmeyi bıraktığını söyleyen Güven Adıgüzel’in son mektubu.


Allah’a,
bizleri ölümle tedavi ettiği için
hep şükretmeliyiz.
Yoksa hepimiz
hırs kanseri olurduk.
( İbrahim TENEKECİ)




Dağınık bıraktığımız tüm zamanların adıyla başlamıştık çünkü hayata…

Daha güçlü, daha büyük, daha kudretli, daha başarılı, daha iyi, hattı zatında en iyisi olmak vardı işte; herkesin ve her şeyin. En’lerin ve daha’ların dünyasında modernizmden, konformizmden ya da insan ruhunu çürüten, kemiren, daraltan diğer tüm sancılı izm’lerden muaf değildik elbette.

Modern insana karşı teslim ol çağrılarının tekrarlanıp durmasının altında muhteşem yenilgiler de yatıyordur aslında. Görkemli yenilgiler, görkemli ve savruk. Gülüşüne aldandığımız bir hayatın şuh kahkahası gibi suratımıza çarpıp duran hakikat insanoğlunun hırs kanseri olup çıktığına mı dalalet ediyordu, bilinmez.

Yaşadığı sarsıntıyı bile bambaşka bir güce, yenilenmeye tahvil etmeye çalışanlara, bir acıyı yaşamayı, bu acı beni güçlendirecek komplosuna tercih etmeye dünden razı olanlara, yani sürekli beklentilere gönül indirenlere, mütemadiyen düşünenlere ve hep hesap edenlere karşı çok başka dilde söylenmiş bir şarkının adıydı İsmail abi. “Ama ben güçlü olmak istemiyorum ki, ben şekerpareyi istiyorum’’ serzenişi çok sahici bir sesleniş sayılmalıdır işte bu yüzden.

Seninle bir ilkokul öğrencisiyle konuşur gibi konuşmaktan başka çare yok. Sebebi, yaşının içini dolduramayacak kadar büyüyememiş olman değil, zekânın yetersizliği ya da kavrayışındaki eksiklik de değil. Sen de pek çokları gibi, yeterince tariflere uygunsun! Hangi partiye oy vermen gerektiğini, altından kalkabileceğin kredi miktarını, trafiğin tıkandığı saatlerde deneyebileceğin alternatif yolları, giysindeki renklerin birbirine uyup uymadığını, zor zamanda söyleyebileceğin kurtarıcı yalanları iyi biliyorsun. Sadece bunlar mı? Çeşnilerin de var: Sevdiğin yazarlar, önemsediğin yönetmenler, alıntı niyetiyle kullanabileceğin özlü sözler mesela…

İnançların da pek sağlam! Yaratılmış olduğunu ve ölümden kaçamayacağını biliyorsun. Sadece bu dünyada değil, öteki dünyada da zararlı çıkmamak için iyilikler yapıyor, yaptığın iyiliklerin görülmesi için, içten içe dualar ediyorsun. “Bir kere bile, eğer her yerde hazır ve nazır olan göz görmese, yine iyilik yapar mıydım?” diye sormuyorsun kendine. İçinde verdiklerinin hesabını tutan gizli bir defter var. Boş kaldığın kimi zamanlarda o defterin sayfalarını çevirip, toplama çıkarma yapmaktan alamıyorsun kendini. Oysa yaptığın kötülüklerin çoğunu hatırlamıyorsun, onları eksi hanesine yazıp, toplamayı birde o şekilde yapmayı denemek aklından hiç geçmiyor. Kendinle geçinmenin yolunu pek iyi biliyorsun…

Hani ben, seni seviyorum diyorum ya? Gözlerim dolu dolu oluyor hani... 
Vücudumun bir parçasının biraz uzakta olmasından...
Biraz diyorum farkındaysan? Birazdan bir milim daha uzak olmamalı!
Dolan nehir her an taşabilir zira.
Nefesimi biraz daha uzağa gidecek dereceye ayarlamalıyım, hepsini yaparım da..olmamalı işte biraz dahası..

Ya sabr çek gönül...
Pamuk elleri, sana çay verecek!

// Talat Altun

Biz gidemiyoruz eller gitsin napalım..

Neyse...

10 Mart 2012 Cumartesi, saat 17:00 'de, Konya'da, Selçuklu Belediyesi Sosyal Tesis binasında söyleşi var.

// Tarık Tufan.

Siz Yeterki İsteyin ve Niyetlenin..
Bir ay önce Üsküdar Mihrimah Sultan Camiinde öğle namazında, yanımda 30 yaşlarında bir bayan namaz kılıyordu daha doğrusu kılmaya çalışıyordu.

Şöyleki önünde bir kağıtta namazın nasıl kılındığı ve hangi surelerin okunması gerektiği yazıyordu secdeye gidip gelirken okuyordu.

Fakat Allah kahretsin, insan anlatmak istiyor Albayım. Öyle budalaca bir özleme kapılıyor. Bir yandan da hiç konuşmak istemiyor tıpkı oyunlardaki gibi çelişik duyguların altında eziliyor.
Fakat benim de sevmeye hakkım yok mu Albayım? 
Yok. 
Peki Albayım.
Ben de susarım o zaman. Gecekondumda oturur, anlaşılmayı beklerim. Fakat Albayım, adresimi bilmeden beni nasıl bulup anlayacaklar? Sorarım size, nasıl kim bilecek benim insanlardan kaçtığımı? Ben ölmek istiyorum sayım Albayım, ölmek. Bir yandan da göz ucuyla ölümümün nasıl karşılanacağını seyretmek istiyorum.
Tehlikeli oyunlar oynamak istiyor insan, bir yandan da kılına zarar gelsin istemiyor. Küçük oyunlar istemiyorum Albayım.
Kelimeler…
Kelimeler Albayım, bazı anlamlara gelmiyor…

// Oğuz Atay.