Herşey bir yere kadar. Üşüyorum, ayaklarım buz tuttu. Battaniyeye sar beni anne. Alakasız cümlelerin arka arkaya gelmesi kadar ilgimi çeken başka hiçbir şey yok. Ama kime göre alakasız. İşte orda bir durun. Soğuk falan etkilemiyorda kafa karışık olunca bir hayli başka alemlere akıyorum. Az önce Paris'i gezerken şimdi burda oturmuş yazıyorum mesela. Sonra şimdi kalkıp burdan mezarlığa gidip önüme çıkan herkese dua edeceğim. Mezar taşlarını okuyup "vay ulan" diyeceğim. Bir insan geldi geçti de şimdi burda yatmış uyuyor. Mezar taşı okuma hususunda bir sürü zırva var oralara hiç değinmek istemiyorum. Ki ben son zamanlar hiçbir kurala uymak falan da istemiyorum. Bir uçak kaçırsam, durun bu bir soygundur desem. Ama kimseyi soymasam. Sonra boeing tipi uçakla akrobasi yapmaya kalksam, insanların ağzını burnuna getirsem. Ağız buruna nasıl geliyor henüz görmüş değilim. Bak aslında bir işe yarayacak ve ben ağız burna nasıl gelir onu görmüş olacağım.