Artık dünyanın neresinde bir çocuk ölürse
orası Gazze’dir. Bir bebek bir yaşına girerken ağzında emzik değil,
kurşun taşıyorsa orası Gazze’dir.
Bebeklerin uykulu gözleriyle annelerinin memelerini ararken, kor gibi
yanan namluları emmeye başladıkları yerin adı Gazze’dir. Yağmur bir
futbol sahasında çocuğun atacağı golleri yutmak için sırada beklerken,
çocuğun çelimsiz vücudunu kurşun yağmurları yutuyorsa orası Gazze’dir.
Okula gitmek için erkenden kalkmış ve saçlarını ören annesinin
parmaklarından sızan merhameti kana kana içen kız çocuğu, henüz evinden
çıkmamışken damlarına düşen bir bombayla birlikte duvarların altında
kalıyorsa orası Gazze’dir. Çocuk bir varilin arkasına sığınmaya
çalışırken, kurşun önce saklanıp, çocuk kafasını uzattığı anda alnından
sobeliyorsa orası Gazze’dir. Okulun bahçesinde ip atlayan kız çocuğu tam
gökyüzüne yükselmişken, kurşunlar gri kanatlarıyla gelip kızı başka
göklere kaçırıyorsa orası Gazze’dir.
Artık dünyanın neresinde bir çocuk ölürse orası Gazze’dir. Gazze,
çocukların öldüğü yerlerin adıdır bundan böyle. Bir çocuk sıtmayla,
tüberkülozla, yüksek ateşle ve daha bilmem hangi hastalıkla ölürse
ölsün, öldüğü yer neresi olursa olsun, biz oraya Gazze diyeceğiz.
Duvarların çepeçevre sardığı bir ölüm kampına dönüştürülen Gazze’de,
çocuklar ölmeye devam ettiği sürece hiçbir masal tamamlanamayacak,
hiçbir çocuk şarkısı melodisini bulamayacak, hiçbir oyunun sonu
gelmeyecek, hiçbir top zıplamayacak, hiçbir tebeşir tahtaya yazmayacak.
Çocukluk dünyasına dair hiçbir renk gerçek yüzüyle insanların gözüne
görünmeyecek bundan böyle. Çocuklar eksildikçe, eksilecek herkes ve her
şey…
Paul Virilio, yaşlı bir Japon dostunun kendisine şöyle söylediğini
aktarıyor: “Amerikalılar’ı bağışlayamamamın nedeni Hiroşima’nın yalnızca
bir savaş eylemi değil, bir deney olması.” Savaş bir gün anlaşılabilir
ve belki de bütün kıyıcılığına rağmen insanlık tarihinin sayfalarından
dışarıya çıkamayacak şekilde geride bırakılabilir. Pek çok savaşı
kolektif zihnin geniş ve karanlık koridorlarında bıraktık.
Bir kenara not edelim; Gazze’de de artık savaş yok! Buna savaş demek
bir deney halini görmezden gelmek demektir. Şöyle söylemek de mümkün
artık dünyanın herhangi bir yerinde yaşayan masum ve mazlum halklar
üzerine girişilen bir saldırı Gazze’den ilhamla daha acımasız hale
dönüşebilir. Gazze gittikçe şiddetin deney alanına dönüşüyor zira…
Tarık Tufan
