Anılarım...
Her şeyi bir kenara bırakıp yol kestiğim, adam
şişlediğim günler aklıma düşüvermişti birden.. Ben hiç insan gibi
davranmadım kimseye. Zaten ben insan değildim, farkındayım. İsmiminde
neden Tomi olduğunu çevremdekiler kadar bende iyi bilirim. Hayvandım,
yol keserdim, tiner çekerdim. Bir keresinde komşunun oğlunu satılığa
çıkarmıştım organ mafyasına.. Neyse. Hayvanlıktan ileri gidemedik işte,
kader ? Bahattin ile banka soymuştuk ve koşuyorduk en nihayetinde.
Polislerden bir kaçı kalmıştı arkamızda çoğu tökezleyip yere düştü ve ne
kadar işine sadık olduğunu da belli etmişti. Neyse düzenden eleştiriden
kaçmak gerek. Hırsızlık zaten yeterince başa bela. Arkamızda ki
polisler artık peşimizi bırakmışlardı. Yepyeni bir günah ile ertesi
günün başlaması için pinekleyeceğimiz döküntü yuvamıza gelmiştik
çoktan... Yeni günahlara selam olsun! ( Allah'ım affet..)
