Uzanıp gozlerimi kapattığım an içimden bir besmele çekiyorum. Tekrar açtığım anı duşunup yeni bir surpriz daha gormeyi istememek adına. Gozlerime kan oturmuş, şimdi kandili bombaliyorlar. Aslında herkesin yaptığı gibi şehitler olmez vatan bolunmez sloganı altında hukumete yuklenmeyi duşunmuyorum. Tayyip'te babam değil ama farklı yaklaşıyorum ben. Kadere inanan insanlarız sonuçta. Şimdi İzmir'de ki adam ne kadar şehir sorunları ile boğuşuyor yahut borcu harcı içın derde duşuyorsa, doğudakilerde aynısı bence. Bu adamın kaderi borçtan harçtan belki size gulunç gelebilecek seylerse doğudakinin kaderide pkk ile uğraşmak ve o yuzden dertlenmek bence. Can ile mali kiyaslamak gibi bir yanlişta degilim sakın ola çekmeyin bir yerlere. Kader diyorum kader. Anlatmaya calıstğm bu. Yaşanması gerekenler yaşanıyor. Kalkıp hukumete kufretmeye luzum yok, Tayyip mi olduruyor ? Git atla teroristin onune diye emir mi veriyor ? Sanmam, bunu cem uzan bile yapmazdı sanırım. Devleti satar ama bunu yapmaz. Her neyse Rabbim mekanlarını cennet eylesin, koftiden Allahu ekber diye bağırıp savaş oldugunda kaçacak kaypaklardan değil. Pek anlamam zaten bu diplomasi işlerinden ama bu işler hadi sokağa çık kafasına daya sık demeyle olmuyor onu biliyorum. Yazmak istedim, yazdım. Hepsi bu.

// Talat Altun