O
 durmadan kaçıyor, sen ardından gitmiyorsan; o günün her saatinde 
saklanıyor, sen yollara düşüp deli divane aramıyorsan; o sana acıların 
en büyüğünü tattırıyor, sen bundan en yüce hazzı duymuyorsan; boşuna 
aldattma kendini, onu sevmiyorsun demektir.
     Elindek içki kadehinde, dudağındaki sigarada, okuduğun kitapta, mırıldandığın şar...kıda,
 söylediğin şiirde, gördüğün rüyada ve yaşaman için ciğerlerine 
doldurduğun havada o yoksa; onun vazgeçilmezliğini anlamamışsan; onu 
sevmiyorsun demektir.
     Renkler onunla değerlenmiyorsa, örneğin; 
onsuz kırmızı kırmızılığının, mavi maviliğinin farkında değilse, beyaz 
yalnız o giydiği zaman güzelliğini haykırmıyorsa, sabahları onu 
görünceye kadar güneş doğmuyorsa ve onsuz gökyüzü geceleri aya, 
yıldızlara hasret değilse; onu sevmiyorsun demektir.
     O olmadığı 
zamanlar kalabalık içinde bile onsuz olmaktan gelen derin yalnızlığı 
duymuyorsan, onun karşısında bütün duyguların felce uğramıyorsa, elini 
tuttuğun zaman için titremiyorsa, yüzüne baktığın zaman başın 
dönmüyorsa; onu sevmiyorsun demektir.
     Sokakta gördüğün her yüzde
 ondan bir şeyler aramıyorsan, güzel bir manzara, hüzünlü bir musıki onu
 hatırlatmıyorsa, uykudan uyandığın zaman yaşamakta olduğundan önce onu 
hatırlamıyorsan, omuzlarına dökülmüş saçları, bir sis perdesinin 
arkasında her zaman gülen, ışık saçan gözleri aklına gelmiyorsa, durup 
durup avuçlarının sıcaklığını özlemiyorsan; onu sevmiyorsun demektir.

      O kendinden önce kim olmuşsa hepsini hiç tanımamışcasına ve bütün 
hatıralarını hiç yaşamamışcasına sana unutturmamışsa; bütün kişileri ve 
eşyaları bir kenara itip yeryüzünde tek insan olarak sana gelmemişse, 
onu en azından yaşamak kadar arzu etmiyorsanve yanındayken bile her 
yerini ayrı ayrı özlemiyorsan; onu sevmiyorsun demektir.
     Dünyada
 yaşayan öteki insanların senin için hala bir değeri varsa, ona karşı 
tutumunu toplumun köhne ve manasız kurallarına göre ayarlıyorsan ve açık
 açık sanki var olduğunu haykırırcasına sevgini söylemiyorsan; onu 
sevmiyorsun demektir.
      Yok o senin için her şeyden değerliyse, 
gözünü yumduğun anda onu görebiliyorsan, o bütün şarkılarda, bütün 
şiirlerde, bütün resimlerde ise, ona muhtaç olduğunu söylemekten 
utanmıyorsan, senin içten ve büyük sevgine karşılık vermeyeceğinden 
korkmuyorsan, bütün bencil duygularından sıyrılabilmişsen onun için her 
şeyi, ama her şeyi yapacak gücü kendinde buluyorsan, her hali sana ayrı 
ayrı güzel geliyorsa, karşısında kendini bir ççocuk gibi hissediyorsan, 
istediği anda onun için ölebileceksen, onun için yaşıyorsan ve yine bir 
gün onun için bildiğin bilmediğin bütün düşmanlıklara karşı 
koyabileceksen, o her geçen dakika sende biraz daha büyüyorsa ve kendi 
kendini onu kendinden bile çok sevdiğini bütün samimiyetinle, 
inanmışlığınla itiraf edebiliyorsan, bir dua gibi adını söylüyorsan, bir
 gün o seni hiç, ama hiç sevmediğini söylese bile, senin sevginde azalma
 olmayacaksa ve ölünceye kadar onu aşkların en ölümsüzü ile 
sevebileceksen; işte o zaman onu seviyorsun demektir.
     O sana 
sevmeyi; gerçek aşkı öğretti. Sen onu hep sevecek ve sevilmenin 
mutluluğunu tattıracaksın. O, hiç sen olmasan bile, seni bir parça 
sevmese bile...